Tags

, ,

Elke muziekdocent zal het wel herkennen: dat eeuwige gezeur rondom het vaststellen van het rooster. Pietje kan niet tijdens etenstijd (hij eet tussen 17.00 en 18.00), Klaas niet tijdens etenstijd (hij eet tussen 16.45 en 17.30) én niet voor 16.00 en niet na 18.00. Jan niet tijdens etenstijd (hij eet tussen 17.15 en 18.15) en bovendien niet voor 17.00 en niet na 18.45 uur in verband met speelclubjes, tennis én hockey. Zo gaat het nog wel even door.

Zie daar als docent dan maar een fatsoenlijk rooster van te maken, waar iedereen tevreden mee is én waar je niet na elk uur een half uur pauze hebt (de pauzes worden immers niet uitbetaald, nogal nutteloze tijd dus). Waar is de mentaliteit van vroeger gebleven? Ik kan me niet anders herinneren dan dat ik een tijd toegewezen kreeg en ik dan werd verwacht te komen. Etenstijd of niet. Dan eet je maar wat later, eten opgewarmd in de magnetron. Ik kan me niet herinneren dat mijn ouders daar ooit een probleem van hebben gemaakt. (Misschien ook wel, maar dan buiten mij om…)

Ik kom hierop doordat ik laatst weer een veeleisende ouder op mijn pad kreeg. Om het jaar leuk af te sluiten, besloot ik om een groepsles te organiseren en kwartetten te gaan spelen, en af te sluiten met wat drinken en een koekje. Dat had ik al beter niet kunnen besluiten. Een meisje bleek een feest van school te hebben, waardoor er van kwartetten al niets meer terecht kwam. Ik besloot de les in te korten, want met de overgebleven fluitistes (in niveau variërend van A- tot C) zag ik mezelf niet, met plezier, een uur lang trio’s spelen. Dat viel verkeerd bij een van de mama’s en ik kreeg een bericht of ik wel wist dat dochterlief altijd om 16.15 bij de zwemles moest zijn (4x in de week) wat betekende dat ze iets eerder weg moest en dat ze achteraf meer baat had gehad bij een individuele les, omdat volgens haar van samenspelen dan niet veel meer terecht kwam. Arm kind, was mijn gedachte, de allerlaatste dag voor de vakantie, na school, waarschijnlijk, zoals elk ander kind, moe en toe aan vakantie en een mama die haar tot – ja, tot wanneer eigenlijk, zou dat meisje nog vakantie krijgen of zou ze doorgedrilled worden? – de laatste minuut een ijzeren discipline op legt. Ik snap echt dat je wilt dat je kind goed en efficiënt muziekles krijgt, maar een beetje relaxedheid, volgens mij is dat voor iedereen beter.

Ouders, dank u wel, bij voorbaat, namens alle muziekdocenten. Wij zijn u dankbaar dat u begrip voor ons heeft, dat we tijdens avondetentijd door werken (omdat wij nu eenmaal pas kunnen beginnen met lesgeven na schooltijd), en uw kind gewoon om 17.00, of 17.30, of om 18.00 uur op les komt. En daarna even het eten opwarmt in de magnetron. Dank u wel; hierdoor zijn wij niet genoodzaakt anderhalf uur onbetaald pauze te nemen en zijn ook wij weer op een beetje fatsoenlijke tijd thuis, bij ons gezin. Dat zonder ons heeft moeten eten. En kunnen wij ons hapje ook nog even opwarmen in de magnetron. Wij hebben echt het beste met uw kind voor. U dan ook met ons? Dank u wel!

Advertenties